Var Olmanın Mutluluğunu Yaşıyorum!
Şebnem Dönmez Yoga ve Meditasyon ile Hayatını Yeniden Düzenlemiş: Ortada Hiçbir Sebep Yokken Gülebiliyorum, Var Olmanın Mutluluğunu Yaşamak Böyle Bir Şey. Bu Durum İçimden Geliyor..
ŞEBNEM DÖNMEZ YOGA VE MEDİTASYON İLE HAYATINI YENİDEN DÜZENLEMİŞ: ORTADA HİÇBİR SEBEP YOKKEN GÜLEBİLİYORUM, VAR OLMANIN MUTLULUĞUNU YAŞAMAK BÖYLE BİR ŞEY. BU DURUM İÇİMDEN GELİYOR..
Women's Health dergisinin aralık sayısına konuşan genç sanatçı Şebnem Dönmez, yoğun çalışma hayatında kendisine nasıl zaman ayırdığını ve yoğun hayatında yoganın yerini anlattı. Dönmez; Turkmax'de Haluk Bilginer, Füsun Erbulak, Celal Kadri Kınoğlu ve Deniz Arcak'la birlikte bir sit-com'da oynarken aynı zamanda yine Turkmax'da 'Laf Ebeleri' isimli bir eğlence programı da sunuyor. Dönmez, 'Hem ben hem de çocuklar yayın sırasında çok eğleniyoruz. Canlı yayın yaparak büyüdüğüm için çok normal ve zevkli geliyor bana; canlı yayının getirdiği disiplini seviyorum' diyor ve anlatmayı sürdürüyor...
* Peki çalışma programınız nasıl? Kendinize yeterince vakit ayırabiliyor musunuz?
Pazartesi ve salı günleri TEM stüdyolarında dizi çekimi ile geçiyor. Salı akşamları canlı yayınım olduğu için biraz erken kaçabiliyorum. Bunun dışında tüm haftam bana ait. Bu zamanı kendime ayırarak değerlendirmek istiyorum. Uzun zamandır yapmadığım yogayı tekrar hayatıma sokmak, at binmek ve daha çok kitap okumak istiyorum. Yazın politik bir filmde oynadım. Onun son birkaç sahnesi kalmıştı, daha yeni bitirdik. Biraz da ondan dolayı programımı doğrultamadım.
* Bu filmden bahseder misiniz biraz?
Denizli Valisi Recep Yazıcıoğlu vardı. Politikayla ilgilenen biri olmamama rağmen haberlerden yaptıklarını takip ederdim. 2003 yılında, Ankara yolu üzerinde bir trafik kazası geçirip çok genç yaşta ölmüştü. Ayşe Kulin'in 'Köprü' adında bu konu üzerine yazdığı bir romanı varmış. Bu romandan önce bir dizi yapılmış. Daha sonra aynı yapım şirketi ayrı yönetmenle sinema filmi yapmaya karar vermiş. Bana göre gişe kaygısı olan bir film değil. Bu ülkede yaşayan aydınlık kafaları nasıl yok ettiğimizi anlatıyor.
* Bu filmdeki rolünüz neydi?
Ben de bu filmde hayatımın ilk kötü rolünü, müsteşar yardımcısı bir kadını oynadım. Sinema filmi çekmek çok zevkli. Hatta biraz sapıkça bir tutku bu. Aslında işin özeti, ben işimi, yani oyunculuğu gerçekten çok seviyorum. Bunun çok büyük bir lüks ve şans olduğunu düşünüyorum.
* Nelerden besleniyorsunuz?
Öncelikle okuyorum. Yine de daha çok okumalıyım diye düşünüyorum. Bu arada çok tiyatro yapmak istediğimden oyun araştırıyorum. Yoga ve meditasyon da normal hayatın içinde nefes almamı sağlayan şeyler. Bol bol iyi filmler izlemeye çalışıyorum. Son günlerde 'Zeitgeist' diye bir film izledim. Dünyanın yönetilişi ve geldiği nokta ile ilgili. Bence çok kötü bir yere doğru gidiyor. Sevgisizlik var. Paraya dönüşemeyen değerler ve duygular önemsiz. Bir sürü şey silinip gitmiş.
* Kendi adınıza bunu düzeltmek için ne yapabileceğinizi düşünüyorsunuz?
Kendi varlığımın önemli olduğunu düşünüyorum. Sorunların dışarıdan değil de kendinden kaynaklandığını bilen insanların bir şeyler yapması lazım. Burada yapılacak tek şey kendi içine dönmek, kendini tanımaya ve değiştirmeye çalışmak. Olumsuzluk gibi olumluluk da yayılan bir şey olduğundan, içine dönüp kendinle dürüst bir iletişim içerisinde olmanın, aydınlık olmanın yeterli olduğunu düşünüyorum.
* Neden tüm egzersizler içinde yogayı seçiyorsunuz?
Yoga, meditasyona hazırlayan bir ön çalışma. Yoga yapınca tüm vücuduma oksijen gidiyor, kendimi iyi hissediyorum. Arkasından meditasyonu çok daha rahat yapabiliyorum. Meditasyon yapınca bir süre sonra her şey meditasyona dönüşüyor. Bu röportaj, bir yürüyüş, seyrettiğim bir film...
* Nasıl başladınız bu çalışmalara?
2000 yılında hayatımda zor dönemlerden geçtim. Oyunculuk yapmak istiyordum ama bunu yapmaya çekiniyordum. Var oluşumu sorguladığım, kabuk değiştirmek istediğim dönemlerdi. Tam o sırada babamı kaybettim. Yogayı keşfetmeseydim o dönemde ayakta kalamazdım. Hindistan'da olduğum dönemde çok meditasyon yaptım. Her sabah 05.30'da kalkıp yaptığım meditasyondan sonra tek başıma kahvaltımı ederken, ortada hiçbir sebep yokken gülebiliyordum. Var olmanın mutluluğu bu. Dışarıdan beklenecek bir şey değil, sadece bana bağlı, içimden gelen bir şey.
ŞEBNEM DÖNMEZ İLE İLGİLİ DİĞER HABERLER










