Batıyla Rusya arasında tedirginlik verici füze, tank, top, tüfek destekli siyasete geri dönüş yapıldığı geçen her gün alınan haberlerle biraz daha kesinlik kazanıyor. Özellikle
ABD ile Rusya arasında kızışan silah polemiğinde Sovyet döneminden tek fark tarafların birbirinden söz ederken 90’lı yılların terminolojisini kullanarak birbirine hala “partner” (ortak) demeleri, sert vurguları yumuşatıyor.
Vladimir Putin'in Rus ruleti
Kısaca ne Moskova Washington’a, ne de Washington Moskova’ya güvenmiyor, kılıçlar kınılarından çekilmiş hazır olda tutulması tercih ediliyor.
Yeni yarış ne zaman başladı? Sorusuna yanıt vermemiz gerekirse tarihini Mart 2004 olarak ilan edebiliriz. ABD Kongresi'ne sunulan istihbarat raporunda ilginç bir ifadeye yer veriliyordu. Askeri kurmayların hazırladığı belgede “Yarın ABD ile Rusya arasında bir savaş çıkması durumunda biz daha güçlüyüz ve tahmin edilenden çok daha az kayıpla Rusya’yı dize getirebiliriz” deniyordu.
Sözde gizli rapor elbette ilk önce basın, ardından da diplomatik kanaldan Moskova’nın eline ulaşmasının ardından, 11 Eylül sonrası birbirini Uluslararası teröre karşı müttefik ilan eden tarafların niyetleri bozuluverdi.
NATO müttefiki ülkelerin ilk önce Afganistan’a Rusya toprakları üzerinden lojistik uçuş gerçekleştirmeleri zorlaştı. Ardından Orta Asya eski Sovyet cumhuriyetlerindeki Amerikan üsleri sorunlarla karşılaşmaya başladı.
Karşı adım atma sırası yine ABD’ye gelmişti. Amerika Devlet Başkanı George Bush, kararlı bir ses tonuyla Washington’un teknik olanaklarını üst düzeye çıkararak halkının güvenlik özlemi olan “Füze kalkanı” projesini hayata geçirmeye hazır olduğunu duyurdu. K.Kore ile İran’ın nükleer alandaki çalışmaları gerekçe gösterilerek füze kalkanı ön izleme istasyonlarının Avrupa kıtasına yerleştirileceği de belirtilmişti.
K.Kore veya İran’ın es kaza uzun menzilli füze üretse, buna başlık olarak atom bombası yerleştirse bile Amerika güvenliğine sivri sinek misali etkisi olacağını çok iyi bilen Rusya, derhal tepki vererek “Füze kalkanının asıl kime karşı inşa edildiğini biz çok iyi biliyoruz. Hedef elbette Rusya. Rus füzelerini etkisiz hale getirmeyi hedefleyen bir ülke füze kalkanı destekli yarın bize saldırmayacağı ne malum” deyiverdi.
Moskova ile Washington arasındaki yeni silah tartışmaları eski “Soğuk savaş” ilanı sayılmasa bile “Sinir harbi” olarak arlandırıldı. Özellikle geçtiğimiz yıl ABD’nin füze kalkanı projesi çerçevesinde Çek Cumhuriyetiyle Polonya’ya iki üst kuracağını duyurması sinir harbini doruğa çıkardı. Washington planlarına göre Çek cumhuriyetinde çalışmaya başlayacak dev radar fırlatılan füzenin x-y koordinatlarını tespit edecek, Polonya’daki üste konuşlanacak kıtalararası füze avcısı roketler ise bunları vurmaya programlanacak.
Yanıt verme sırası Moskova’ya gelmişti. Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, ABD ile aralarındaki silah krizini Avrupa’da masaya vurmayı tercih ederek, batıya sert mesajlar veren ünlü Münih konuşmasını yaptı. Rusya’nın kendisini savunacak gücü olduğunu belirten Putin, “Bizim yeni akıllı füzelerimiz var. Ayrılan başlıklı bu yeni füzeler hedef şaşırtmasını becerdiği gibi hiçbir füze kalkanı tarafından etkisiz hale getirilemez. Boşuna para harcıyorsunuz” anlamı çıkan mesaj vermişti.
Bu tarihten sonra batıyla Rusya konuşmak yerine somut adım atmaya başladılar.
Sovyetler Birliği döneminde uzun menzilli bombardıman uçakları TU-95 NATO klasifikasyonu (medved-ayı) hangarlardan çıkartılarak Ağustos 2007 itibarıyla kuzey deniziyle Atlas okyanusu semalarında devri uçuşları gerçekleştirmeye başladı. Rusya’nın füze taşıyıcı uçan kale uçakları haftada bir İngiliz ve Norveçli avcı uçakları tarafından yakın takibe alınmaya başlandı.
Pratik amaçlı olmaktan ziyade “Biz hâlâ varız” anlamına gelen bu devriye uçuşlarında nükleer başlıklı füze bulunmadığı önemle hatırlatılmıştı.
Ağır bombardıman uçak filosundan farklı olarak özellikle Büyük ve Hint okyanusunda devriye gezen Rus deniz altılarında durum çok farklı. Askeri verilere göre Rusya bu bölgede devamlı en aç 5 silah yüklü denizaltı bulunduruyor.
Son olarak üç gün önce Rusya Savunma Bakanı ANATOliy Serdükov, Devlet Başkanı Vladimir Putin’e Rus filosunun son planlarını açıkladı. Rusya’nın Baltık, Kuzey ve Karadeniz filolarından 7 savaş gemisi Kuzey Atlas okyanusuyla Akdeniz’de sefere çıkıyordu. Üstelik Karadeniz filosunda konuşlanan kruvazör “Moskova” gemisi İstanbul ve Çanakkale boğazlarından geçerek Akdeniz’e çıkması planlanıyor. Rus savaş gemilerinin Şubat ayına kadar sürecek Atlas Okyanusu'yla Akdeniz turuna “Rus ticaret filosunun güvenliğini teminat altına alma” gibi tuhaf bir gerekçe gösterilmişti.
Bir başka hazırlık Rusya’nın olası füze saldırısına yanıt verecek kıtalararası füzelerinin çalışır halde olduklarını neredeyse ayda bir denemesi oldu. Son olarak geçtiğimiz pazar Hazar kıyısındaki Astrahan bölgesinde yer alan Kupustin-Yar askeri üssünden fırlatılan Topol-M kıtalararası füze Kamçakta yarımadasındaki hedefini vurdu. Füze deneme gerekçesi olarak 9 yıllık garanti süresinin dolmuş olması gösterilerek, başarılı tatbikattan sonra NATO standardına göre SS-X27 olarak bilinen Topol-M füzelerinin savaş nöbeti süresi 21 yıla çıkartıldı. Rusya Savunma sanayisinden sorumlu Başbakan Yardımcısı, eski Savunma Bakanı Sergey İvanov ise Rusya’nın her yıl 7 adet yeni Topol-M kıtalararası füze üretileceğini duyurdu. İvanov, ilginç bir ifade de kullanarak “Rusya’nın silahlı kuvvetlerinde yeni hedef SSCB zamanında olduğu gibi paritenin korunması olacak” demesi dikkat çekti.
Yeni silah yarışı karşılıklı atılan adımlarla tırmanmaya devam ederken, Rusya’nın Avrupa’daki Konvansiyonel Kuvvetler Anlaşması AKKA’dan çekilme kararı gerginliklere kapak oldu. 12 Aralık gecesi yürürlüğe girecek Rusya’nın AKKA’dan çekilme kararı uyarınca Batı Avrupa ile sınır bölgesine istediği sayıda tank, top ve asker yığınağı yapma hakkına yeniden sahip oluyor.
SON DAKİKA :
Haber Yorumlarınız
